Blog

  • Stell dich nicht so dumm ab - Na een blauwe maandag rechten aan de toenmalige Katholieke Universiteit Nijmegen stelde een uitzendbureau mij te werk in een oliefabriek in Kleef, net over de grens.  ‘s Avonds op de fiets naar Duitsland voor de nachtdienst. Ik bleek te werken ergens hoog achter, stalen trappen op en af in het fabriekscomplex waar de olie werd ...lees verder "Stell dich nicht so dumm ab"
  • STROMEND - Ik ben geboren en getogen in Hanzestadje Doesburg, ‘klein stadje daar aan de IJsselstroom’. Vanaf de kade kan je de Veluwe in de verte zien liggen. Op de Oude IJssel zeilde ik als fokkemaatje met mijn broers in een houten Schakel. Aan de Waal bij Nijmegen was het stroomopwaarts wandelen, flaneren, zwemmen, uithuilen en wakker ...lees verder "STROMEND"
  • 20 jaar strand - Met een leuk centje uit de erfenis van mijn ouders kochten we in 2000 een huisje op het strand van IJmuiden: stadse lui met een grote voortuin. Ik parkeer de auto, doe mijn schoenen uit, stap in het zand en voel! Met de tassen in onze handen lopen we over de duinen en zien de ...lees verder "20 jaar strand"
  • Rijtjes - Rijtjes Gert Jan, Herman, Carla, Pietje, Myriam, Yvonne, George, Max, Oortje, Roel, Joop, Kip, Wil en oma is zo’n rijtje. Ik maak me een voorstelling van gezichten en namen van clubjes, klassen en werk van lang geleden. De tennisclub uit Doesburg, de namen van mijn vriendinnetjes op de middelbare, de Schrijversgroep, de eerste klas van ...lees verder "Rijtjes"
  • Onbestaandheid - altijd al was ik er niet, nu ben ik er even wel, en straks ben ik er weer heel lang niet en in die onbestaande toestand maak ik de hele wereld mee. ik ben zand op de bodem van de oceaan, behalve heel even daar waar ik leef, daar ben ik een klein eilandje, met ...lees verder "Onbestaandheid"
  • Luisteren - Soms kan ik best wel ongeduldig zijn tijdens een gesprek. Dan zit ik op het puntje van mijn stoel om de ander te onderbreken. En denk van de ander: ‘Ja dat weet ik nou wel, schiet nou eens op’. Of denk ik van mezelf: ‘Hou nou even je mond. Laat haar/hem nou even uitpraten’. Een ...lees verder "Luisteren"
  • Zwaaien naar tante Trees - Zwaaien naar tante Trees, Jeanne, Bernard, Engelien, Willy, Ria, Ad, Annie, Trees en Wim.Alle negen ooms en tantes van mijn vaders kant op rij op leeftijd. Van de hele rits is Bernard (mijn vader) als eerste overleden. Tante Trees is de laatste die nog leeft, 94 jaar oud. Bij elkaar opgeteld zijn deze negen goed voor zo’n ...lees verder "Zwaaien naar tante Trees"
  • Stiltestrategieën -   STILTESTRATEGIEËN Soms zitten we tegenover elkaar  en valt het stil. Dan flitsten gedachten: Oh jee, nu hebben we niets meer tegen elkaar te zeggen; Hoe houd ik het gesprek op gang? Ik stel een vraag over de kinderen. We kijken elkaar aan, ik zie alle details in haar gezicht. Heeft zij nu ook zulke ...lees verder "Stiltestrategieën"
  • Pijn aan mijn vingers - Onder aan de rotswand ….het dunne touw aan de gordel, knellende schoentjes ….eerste haak ver boven de grond, diep inademen ….eerste stap, reikend naar de haak ….waar ben ik aan begonnen? ….stapje voor stapje, warme zon op de rug ….kleine comfortabele richeltjes voor mijn voeten, gladde rots ….dorst, slikken, zon, ademen ….onderarmen verzuren, klimmerszweet, aanmoediging ...lees verder "Pijn aan mijn vingers"
  • Lummelen -   Lummelen, rommelen, klussen, niksen Nu mijn wereld fysiek kleiner wordt, denk ik aan mijn vader. Een klein In Memoriam. Mijn vader en moeder trokken zich, na hun werkzame leven terug op de boerderij aan de IJsseldijk net buiten Doesburg, ons geboortestadje. Mijn vader bracht zijn hele leven door aan stromend water. Hij was geen ...lees verder "Lummelen"
  • Recensie Victor Onstein - Onze moeder woonde al jaren in een verpleeghuis, en was uiteindelijk zwaar dement. Haar dood kwam onverwacht.  Ineens kregen we, hoewel er geen enkele aanleiding leek te zijn, een telefoontje dat ze ten gevolge van een zware maagbloeding waarschijnlijk op heel korte termijn zou overlijden. Dat was een uur later al het geval.  Hoewel we ...lees verder "Recensie Victor Onstein"
  • Recensie Familie Witteman -   In februari 2019 overleed onze moeder. Omdat wij dat al zagen aankomen, hadden wij al tevoren contact opgenomen met Karel. Wij hebben toen met hem onze wensen besproken, waarbij hij goede suggesties deed. Toen het zover was, was een smsje voldoende om het draaiboek in werking te zetten. Karel kwam na een paar uur, ...lees verder "Recensie Familie Witteman"
  • Recensie Anne en Jeroen Winterink - Op veel te jonge leeftijd is onze zus Roos overleden na een val van haar paard. Een wel zeer onverwachte als zeer ongebruikelijke afloop van een leven vol plezier. Met één harde klap stond het leven stil.  Van de één op de andere dag een begrafenis regelen? Perplex als we stonden belden we Karel. Karel ...lees verder "Recensie Anne en Jeroen Winterink"
  • Recensie Jan Jaspers en Sandra van Elewout - De dag van Rosa’s begrafenis was “haar” mooiste dag na haar te korte leven. Ze orkestreerde het zelf voor al haar geliefden, maar zonder Karel was dat niet mogelijk geweest.  Op een zekere middag maakte Karel met haar een wandeling langs de door haar gekozen plekken en ze troffen daar, niet geheel toevallig, de juiste ...lees verder "Recensie Jan Jaspers en Sandra van Elewout"
  • Recensie Francien Kleemans & Herman van der Knaap -   Op een intiem en essentieel moment in je leven, komt het erop aan wie je ontmoet en begeleidt bij het overlijden van een geliefde. Karel maakt met zijn betrokkenheid, intentie, oprechtheid en verbinding het verschil. We zijn dankbaar voor het leven van deze echtheid. Francien Kleemans & Herman van der Knaap
  • Recensie Antje Häder-Aleman - Op het moment dat Karel ons huis binnenstapte, leek het alsof we nog een familielid erbij kregen.  Hij mengde zich uitermate soepel in ons gemêleerde gezelschap. Hij stond open voor álle ideeën en hielp bijzonder creatief meedenken om het afscheid van mijn man te kunnen vormgeven zoals wij voor ogen hadden.  Karel hebben wij allen ...lees verder "Recensie Antje Häder-Aleman"
  • Recensie Merel Toussaint - We wilden voor de crematie van onze overleden vader iemand die wat zou kunnen begrijpen van hem en hoe wij als dochters daar, allemaal op onze eigen manier, mee om wilden gaan. Karel werd ons aanbevolen en dat was een prettige verrassing. Hij loodste ons soepel door de nu eenmaal vervelende maar noodzakelijkheden voor een ...lees verder "Recensie Merel Toussaint"
  • Recensie Pien d’Ailly - Hoe fijn is het als er een prettig mens aanschuift tijdens zo’n heftige periode. Iemand die oog heeft voor alle emoties. Iemand die niks raar vindt, alles begrijpt, meebeweegt en toch ook stuurt. Hoe fijn is het als er wordt meegedacht, het vervolgens zo wordt georganiseerd, dat het wordt overgenomen als het door emotie even ...lees verder "Recensie Pien d’Ailly"
  • Sint Franciscus Sint Franciscus en spaghetti bolognese - Sint Franciscus en spaghetti bolognese Wat gaat er gegeten worden in het Veerhuis, kort na een drieweekse wandeltocht van Assisi naar Rome in de voetsporen van Sint Franciscus?  Het was een wandeling door de herfstige heuvels van Umbrië, de burchtstadjes aan elkaar rijgend. Het is daar af en toe flink stampen de heuvels op, de ...lees verder "Sint Franciscus en spaghetti bolognese"
  • Ikken en Jijen Wat als - ‘Wat als’, vroeg ik Karel namens mijn broers en zussen die middag door de telefoon. ‘Wat als onze vader over een week sterft, wat doen we dan met de naturapolis van die grote uitvaartondernemer?’ ‘Want,’ zei ik, ‘het laatste dat wij willen is een zwarte kraai gehuld in formaliteit met een dodenmasker op die onze ...lees verder "Wat als"
  • Doodgewoon Death Café - Afgelopen zondag dronk ik thee en praatte ik over de dood, met wildvreemde mensen. Alhoewel, vreemd? Dat viel wel mee. Een van de conclusies na afloop was namelijk dat we in de basis allemaal één zijn. Allemaal bang, allemaal geraakt, allemaal levend en allemaal op weg naar de dood. Wel allemaal met een ander verhaal. ...lees verder "Doodgewoon Death Café"
  • …als er weer eentje gaat….. - Mijn vader overleed, heel plotseling. In Spanje. Ik kende Karel al een tijdje en toen hij zijn bedrijf opzette heb ik wel eens ‘gekscherend’ gezegd; áls er eentje gaat bij mij, dan weet ik je te vinden’. Zo geschiedde. Mijn lieve vader overleed op 16 november 2017, in Spanje dus. Dat is nog niet eenvoudig ...lees verder "…als er weer eentje gaat….."
  • Labyrinth - Labyrinth ‘The only thing we have to decide is what to do with the time that is given to us.’ Dat zei Gandalf tegen een moedeloze Frodo, in Lord of the Rings. Wij, publiek van het programma DOOD, staan op een open plek in het bos en worden met deze vraag een labyrinth ingestuurd. Wat ...lees verder "Labyrinth"
  • dood-in-het-amsterdamse-bos-opnieuw Dood in het Amsterdamse bos, opnieuw - Werkplaats van weerstand en oordeel De dood in het Amsterdamse Bos, opnieuw. Dertig zielen vinden hun weg naar het Bostheater. Vanavond luisteren we naar verhalen en zingen we mantra’s. Dat is hard werken voor mij, want bij het zingen van mantra’s moet ik langs een dikke muur van weerstand. Ik sta oog in oog met ...lees verder "Dood in het Amsterdamse bos, opnieuw"
  • Zweten op een afscheid - Zweten op een afscheid Zaterdagavond, een open veldje in het Amsterdamse Bos. Ik sta een graf te graven, samen met een stuk of tien mensen die ik niet ken. We verrichten rouwarbeid, zoals dat heet. Rouwarbeid betekent meters maken, moeite doen, tijd besteden, aandacht geven aan dat waar we afscheid van nemen. Of dat nu ...lees verder "Zweten op een afscheid"